<h3>Inleiding</h3>God geeft in Zijn Woord aan ons allerlei regels, voorschriften en richtlijnen. Dit is het geval voor zowel de gemeente als voor de gelovige, dit zijn de kaders van God. Zijn al die kaders die God geeft nou tot zegen of tot vloek? Geeft het in het leven vooruitgang of juist achteruitgang? Vaak brengen de kaders van God ons op gespannen voet met onze omgeving, met onze leefstijl, met de huidige tijdgeest of zelfs met het verre verleden: hoe moeten we het Woord vandaag de dag interpreteren in het licht van de wetenschap, met de technologische vooruitgang en met hoe we ons geloofsleven vorm moeten geven. Ook geeft het vragen hoe we ons moeten verhouden tot het individualisme (kortweg: het draait om mij) en het postmodernisme (ik bepaal zelf wel wat waar is en wat niet)? We vinden het vaak lastig om voor onszelf scherp en helder te krijgen waarom we Gods kaders moeten hanteren en we weten ook niet zo goed welke kaders er allemaal precies zijn. Ook vragen we ons af waarom God zoveel richting geeft en handreikingen in Zijn Woord aanreikt? Berooft dat ons niet van onze vrijheid?<h3>Het belang van kaders in de Bijbel</h3>We kunnen het belang van kaders goed uitleggen aan de hand van een filosofische vraag: Wat is het verschil tussen leegte en ruimte? Denk daar eens zelf een moment over na.Een ruimte heeft kaders. Een leegte heeft niets. Het zijn juist de kaders van een ruimte die haar tot ruimte maken. Het ontbreken daarvan maakt leegte. De muren en het dak maken een huis tot een huis. Het celmembraan (of de celwand) maakt een cel tot een cel. De kaders in ons denken geven structuur aan het beeld in ons brein. Kaders zijn bijvoorbeeld: wetten, richtlijnen, geboden, muren en wetmatigheden. Die kaders geven houvast, veiligheid en bescherming. Door kaders kun je als het ware de ingekaderde leegte gaan vullen. Zonder kaders loopt alles wat je erin giet weg. Binnen kaders is er vrijheid en ruimte. Zonder kaders is er niets dan leegte en dat leidt o.a. tot schade, losbandigheid, schaamte, verslaving en eenzaamheid.Wat zou God geven: ruimte of leegte? Ruimte, natuurlijk! God geeft kaders niet om ons te beperken, te pesten of tekort te doen, maar juist om ons vrijheid, veiligheid en geborgenheid te bieden. Hij weet wat de desastreuze gevolgen zijn wanneer wij Zijn kaders loslaten. Desastreuze gevolgen voor de maatschappij, de kerk of de gelovige.Kijk maar naar Zijn schepping: in elk aspect, klein en groot, zijn wetten te ontdekken. Die zorgen ervoor dat de schepping blijft functioneren en dat het leven kan bestaan. Zo is het ook op sociaal en moreel vlak. Er wordt weleens gezegd dat God liefde is (1 Joh. 4:8), en dat Hij daarom bijvoorbeeld elke vorm van liefde tussen mensen zou goedkeuren. Maar als God liefde is, zou het dan niet juist logisch zijn dat Hij uit liefde de Bijbel gegeven heeft? Dat Hij kaders stelt omdat Hij van ons houdt?Dat is prachtig samengevat in 1 Tim 1:5: ‘Het einddoel nu van het gebod is liefde…’ En als je verder leest in de eerste brief van Johannes, dan kom je het volgende tegen:‘Hieraan weten wij dat wij de kinderen van God liefhebben, wanneer wij God liefhebben en Zijn geboden bewaren. Want dit is de liefde tot God, dat wij Zijn geboden in acht nemen; en Zijn geboden zijn geen zware last. Want al wat uit God geboren is, overwint de wereld; en dit is de overwinning die de wereld overwonnen heeft: ons geloof.’ (1 Joh. 5:2-4)God weet wat liefde is. Daarom heeft Hij ons kaders gegeven, die we kunnen vinden in Zijn Woord. Wanneer wij God liefhebben en uit liefde voor Hem doen wat Hij van ons vraagt, kunnen wij pas anderen liefhebben zoals God liefde bedoeld heeft.Binnen de kaders van God bewegen brengt zegen voort, buiten de kaders van God dwalen brengt altijd vloek. Jozua moest van God niet voor niets het volk in tweeën splitsen. De ene berg Gerizim vertegenwoordigde de zegen en de andere berg Ebal de vloek. ’Zie, ik houd u heden zegen en vloek voor: de zegen, als u luistert naar de geboden van de HEERE, uw God, die ik u heden gebied; de vloek, als u niet luistert naar de geboden van de HEERE, uw God, en afwijkt van de weg die ik u heden gebied, om achter andere goden aan te gaan die u niet gekend hebt’ (Deut. 11:26–28).In de Bergrede zegt Jezus: ‘Ik heb u nooit gekend; ga weg van Mij, u die de wetteloosheid werkt!’ (Mat. 7:23). En Johannes schrijft: ‘Ieder die de zonde doet, doet ook de wetteloosheid; want de zonde is de wetteloosheid.’ Als je God wil volgen dan wil je Zijn kaders houden. Als je Zijn kaders niet respecteert dan ben je wetteloos aan het leven en ook aan het zondigen. Jezus zegt tegen hen die zo leven ‘Ik heb u nooit gekend; ga weg van Mij…’Ouders weten maar al te goed dat ze kaders moeten stellen aan hun kind. Ze laten hun kind zeker niet zonder goed uit te kijken een weg oversteken. Ze mogen pas hun zwembandjes afdoen als ze een zwemdiploma hebben. Tieners mogen bijvoorbeeld alleen contact hebben met personen die ze in het echte leven ook kennen en te vertrouwen zijn. Deze regels komen voort uit liefde en niet uit haat voor het kind. Als ouders geen kaders stellen dan kun je je afvragen of ze wel van hun kind houden.<h3>Conclusie</h3>Het vasthouden aan Gods kaders is een noodzaak en geen keuzeoptie. Als gemeenten of als gelovigen Gods kaders niet bewaren maar afbreken, kunnen ze niet worden gevuld. En als ze niet gevuld worden kunnen ze niet staande blijven en ook niet uitdelen. Het is niet liefhebben. Als je Gods kaders steeds meer naar de achtergrond verschuiven verlies je steeds meer van je identiteit. Je verschilt steeds minder van je omgeving. Je geloof wordt oppervlakkig en krachteloos. En je wordt meer en meer onverschillig. Jezus zei: ‘Doordat de wetteloosheid zal toenemen, zal de liefde van velen verkillen’ (Mat. 24:12).Gods kaders zijn niet bedoeld als koude en kille regels en richtlijnen, maar als uitdrukking van Zijn karakter: heilig, rechtvaardig en liefdevol. Ware vrijheid is niet de afwezigheid van grenzen, maar leven binnen Gods orde. De gehoorzaamheid aan Gods Woord is daarom geen wetticisme, maar liefdevolle toewijding. ’Als u Mij liefhebt, neem dan Mijn geboden in acht’ (Joh. 14:15).<h3>Aanbevelingen</h3>Als gemeente én als gelovige is het belangrijk om Gods kaders weer glashelder te krijgen en terug te plaatsen op alle gebieden van het leven. Wat leert God ons over het geloofsleven? Wat over relaties en seksualiteit? Wat over hoe wij omgaan met anderen? Wat te doen met ons bezit en onze inzet? Enzovoorts. Leer Psalm 119:8-15 uit je hoofd, zodat je blijvend zult herinneren waarom Gods kaders zo noodzakelijk zijn:<blockquote>‘De wet van de HEERE is volmaakt, zij bekeert de ziel; de getuigenis van de HEERE is betrouwbaar, zij geeft de eenvoudige wijsheid. De bevelen van de HEERE zijn recht, zij verblijden het hart; het gebod van de HEERE is zuiver, het verlicht de ogen. De vreze des HEEREN is rein, zij houdt voor eeuwig stand; de bepalingen van de HEERE zijn waarachtig, met elkaar zijn zij rechtvaardig. Zij zijn begerenswaardiger dan goud, ja, dan veel zuiver goud; en zoeter dan honingen, honingzeem uit de raat. Ook wordt Uw dienaar daardoor gewaarschuwd, in het houden ervan ligt groot loon. Wie zou al zijn afdwalingen opmerken? Reinig mij van verborgen afdwalingen. Weerhoud Uw dienaar ook van hoogmoed. Laat die over mij niet heersen; dan zal ik oprecht zijn en vrij van grote overtreding. Laat de woorden van mijn mond en de overdenking van mijn hart welgevallig zijn voor Uw aangezicht, HEERE, mijn rots en mijn Verlosser!’</blockquote>

Wij geloven dat wie zich verdiept in Gods Woord, dichter bij Jezus Christus komt en steviger gaat staan in geloof. Daarom moedigen we je aan om zelf aan de slag te gaan — door te onderzoeken, te ontdekken en toe te passen. Wie de grondtekst bestudeert, komt dichter bij de oorspronkelijke betekenis en leert de kracht van Gods Woord dieper verstaan. Enerzijds is het waardevol om tekst bij tekst te bestuderen, zodat de Schrift in de zin zichzelf uitlegt. Anderzijds helpt het om de grote lijn te zien, waardoor de samenhang zichtbaar wordt en Gods plan zich stap voor stap aan je openbaart. De waarheid vraagt om onderscheidingsvermogen. Daarom willen we helpen om dwaalleer te herkennen en bij te sturen, zodat ons geloof stevig geworteld blijft in de zuivere waarheid van Zijn Woord. Bij De Naamdragers is het Woord niet alleen een studieobject, maar ook een levende stem die spreekt, leidt en vernieuwt.

<h3>Inleiding</h3>Taalwetenschappers zullen al snel zeggen dat het Hebreeuws als taal pas veel later tot ontwikkeling is gekomen. Maar ze gaan voorbij aan het feit dat een perfecte taal nooit uit een imperfecte taal kan ontstaan. Tegelijkertijd zien we dat alles wat bestaat ten diepste gebaseerd is op een betrouwbare code. Zo bestaat ons DNA uit een vaste code, die bepaalt hoe ons lichaam in elkaar steekt. Ook alle andere stoffen en elementen zijn gebaseerd op vaste wetmatigheden die de basis vormen van hun karakteristieke eigenschappen. Dit geldt ook van de schepping in zijn geheel. God sprak … en het was er! God sprak woorden, letters, en stelde daarmee de codering van de schepping vast. Welke taal sprak God? Welke taal heeft Hij gesproken met Adam? Is dit een taal die toevallig ontwikkeld is, omdat mensen nu eenmaal willen communiceren? Of heeft God de Hebreeuwse taal als basiscode van al het bestaande Zelf gegeven en de mogelijkheden voor spraak en het verstaan in de mens gelegd? Het antwoord op deze vraag bepaalt hoe betrouwbaar Gods Woord, de Hebreeuwse Bijbel, is.<h3>De Hebreeuwse taal in de Bijbel</h3>De Bijbel geeft ons aanwijzingen over welke taal God en Adam gesproken hebben. Een belangrijke aanwijzing zijn de namen van de eerste mensen. Neem bijvoorbeeld de naam ‘Adam’ dat is een Hebreeuwse naam, die samenhangt met het woord adamah, wat ‘rode grond’ betekent. Adam werd uit de rode grond genomen en daaruit geboetseerd door God. Verder is de naam ‘Adam’ een samenstelling van de Hebreeuwse letter Alef en het woordje dam wat ‘bloed’ betekent. De letter Alef staat als eerste letter symbool voor God de Ene. Dit leert ons dat wij meer dan vlees en bloed zijn, wanneer God zijn levensadem in ons inblaast. Dit is precies wat Hij bij Adam deed. Ook de andere namen in het boek Genesis zijn Hebreeuwse namen. Dit laat van meet af aan zien dat God de Hebreeuwse taal gebruikte om de eerste mensen tot aanzijn te roepen.De Bijbel legt ons uit waarom er vandaag de dag zoveel talen bestaan. In Babel ging het fout. De mens wilde een toren bouwen om ten hemel op te stijgen. God verhinderde dit door de spraakverwarring te geven. Hierbij zijn waarschijnlijk de 70 basistalen van de 70 volken ontstaan, die later verder ontwikkelden in de vele duizenden talen, die er vandaag de dag bestaan. De spraakverwarring is zich na Babel blijven vermenigvuldigen tot de huidige dag. Nu kunnen vele talen tot elkaar herleid worden en bestaan er hele taalfamilies. Dit brengt taalwetenschappers ertoe om te zeggen dat alle talen uit elkaar voortgekomen zijn. Wanneer we steeds teruggaan komen we echter op een punt waar we niet verder terug kunnen. Dit zijn de 70 talen die God liet ontstaan bij Babel.1 Dit leert ons dat niet alle talen uit elkaar zijn voortgekomen, maar dat God aan het begin van alle talen staat. En dé taal die aan alle talen voorafging is het Hebreeuws. Immers, God Zelf sprak in de Bijbel als eerste jehie ‘or (‘er zij licht!’) en er was licht.Belangrijker nog is dat Gods eigen Naam in het Hebreeuws uitgedrukt wordt. Zijn Naam, die zo’n 6500 keer in de Hebreeuwse Bijbel voorkomt, is JHWH. Of deze naam als ‘Jahweh’ of ‘Jehovah’ of nog anders uitgesproken moet worden is niet zeker. Over de Hebreeuwse achtergrond van deze naam bestaat echter geen twijfel. Deze naam is een&nbsp; samenstelling van de verleden tijd, de tegenwoordige tijd en de toekomende tijd van het Hebreeuwse werkwoord haja wat ‘zijn’ betekent. God is de Bron van alle Zijn. In Exodus openbaart God Zich op majestueuze wijze aan Mozes op de berg Horeb, en later bij de berg Sinaï nogmaals waarbij Hij zijn naam JHWH tweemaal achter elkaar uitroept voor de oren van Mozes (Ex. 34:5-6). Dit was een zeer indrukwekkende ervaring, waarbij Mozes JHWH, God Zelf ontmoette. En zonder kennis van de Hebreeuwse taal begrijpen we veel minder goed hoe God zich hier aan Mozes openbaart. Hij is de Bron van alle Zijn.Vervolgens geeft God zijn Woord, zijn Thora, op de berg Sinaï. Dit Woord werd ook in het Hebreeuws gegeven en zelfs door Gods eigen vinger in de stenen tafels geschreven. We kunnen de Hebreeuwse Bijbel alleen lezen en begrijpen, als we Hebreeuws kennen. Uiteraard kunnen we het met een vertaling proberen te doen, maar dan gaan veel nuances en andere vertaalmogelijkheden van Gods Woord verloren. Het is van groot belang dat we Gods Woord in het Hebreeuws lezen en vanuit een Hebreeuwse mindset uitleggen, als we willen weten wat God gesproken heeft. Dit laat het grote belang van de Hebreeuwse taal zien. God sprak en spreekt bij uitstek Hebreeuws met de mensen, al is Hij natuurlijk ook instaat om zelfs zonder taal ons te bereiken.<h3>Conclusie</h3>De Hebreeuwse taal is dé taal die God schiep om Zichzelf en zijn Woord te openbaren. Sinds de spraakverwarring van Babel worden er vele talen gesproken in de wereld. Dit was echter niet zo vanaf het begin. God schiep de wereld met Hebreeuwse woorden. Van meet af aan droegen de mensen Hebreeuwse namen. Gods Naam wordt in het Hebreeuws uitgedrukt: Hij is JHWH, de Bron van al het Zijnde. We leren hieruit dat de Hebreeuwse taal de basiscode is van de schepping, van waaruit de hele schepping begrepen kan worden. Zonder codering geen orde, zonder orde geen leven, zonder leven geen bestaan. God is de Schepper van deze geordende schepping en daarbij gebruikt Hij de Hebreeuwse codering<h3>Tip</h3>Verdiep je in de Hebreeuwse taal om meer begrip te krijgen van Gods Woord en van hoe de schepping in elkaar steekt.Je kunt hiervoor het boek "Hebreeuws 'in Zes Dagen’" van Studiehuis Reshiet gebruiken. Hierin leer je het alfabet en ook de achtergronden van de Hebreeuwse taal en letters kennen. Het is een mooie introductie in het Hebreeuwse denken en geeft je handvaten om meer van de Hebreeuwse codering van al het Zijnde te gaan begrijpen.Op YouTube zijn ook veel video’s te vinden over de betekenis van de Hebreeuwse letters, die laten zien dat dit geen willekeurige letters zijn, maar dat zij Gods verhaal vertellen. Zie bijvoorbeeld de volgende korte video: ‘<a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://www.youtube.com/watch?v=44FutoWme8A">The Fascinating Secret Behind Hebrew Letters</a>’. Blijf wel scherp, want zoals met alles wat je hoort, ziet en leest ben jezelf verantwoordelijk om te toetsen of het van God is of van de mens.Voetnoten1) Zie de film: '<a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://www.youtube.com/watch?v=mEHIe6U0L20">The Ark and the Darkness</a>'

Ik was wat aan het lezen in het ‘gouwe boekie’ van de middeleeuwse monnik Thomas a Kempis: ‘De navolging van Christus’.1 En daar spraken weer die woorden tot mij dat er niets of niemand tussen staat om de woorden van God te horen.2We hoeven niet meer, zoals de Israëlieten ooit, te vragen aan Mozes: ‘spreek jij ons maar aan, we zullen luisteren, want als de Heer ons aanspreekt zou het onze dood kunnen betekenen’ (Exodus 20:19). Nee, we mogen zelf in levende relatie staan tot het levend geworden Woord.Frans Horsthuis schrijft hierover: ‘Ze zijn nog bang voor God: “Laat God toch niet spreken; wij sterven van angst!” Alleen Mozes is een priesterlijke mens die tot God nadert. Het volk blijft op afstand. (Exodus 20:19-21). Intussen werkt God toch verder aan Zijn plan en stelt een voorlopig priesterambt in: dat van Aäron en zijn nageslacht. Het is een priesterschap dat uiterlijk is en ambtelijk. Het bestaat in het brengen van dierenoffers en spijsoffers, waarvan Paulus achteraf schrijft, dat ze “niet bij machte waren, de mensen innerlijk te heiligen.” (Hebreeën 9:9) Het bleef bij uiterlijke riten en ceremoniën.’‘Maar nu, sinds Jezus, is er een nieuw volk aan het groeien, vrij van de oude wet. En daarom durft Petrus te schrijven – en het zal hem door de Joodse priesters wel niet in dank zijn afgenomen – “Laat u als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen. Want gij zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap.” (I Petr. 2:5 en 9). Dat zijn diezelfde woorden als bij de Sinaï.En tot wie deze woorden gericht? Tot een kleine kring van kerkelijke ambtsdragers? Tot bisschoppen, priesters en voorgangers? Nee, tot het hele christenvolk van Pontus, Galatië, Cappadocië. Ongeveer dezelfden als die hij op de eerste Pinksterdag toegesproken had (vgl. 1 Petr. 1:1 en Hand. 2:9).’3Thomas a Kempis schrijft een persoonlijk gebed, met het gedeelte waarin het volk aan Mozes vraagt hun middelaar te zijn in het achterhoofd:<blockquote>‘Dat is niet wat ik vraag, Heer, absoluut niet. Veel liever vraag ik U, net als de profeet Samuel, in alle bescheidenheid, maar met een groot verlangen: Spreek Heer, uw dienaar luistert (1 Samuel 3:10). Het gaat mij er niet om dat Mozes tot me spreekt of een van de profeten; ik wil graag dat U spreekt, Heer, mijn God. U hebt al die profeten geïnspireerd en inzicht gegeven. U kunt mij alleen – zonder hen – het beste leren wat goed is; al die profeten kunnen immers ook niets zonder U.Zij kunnen wel mooie taal gebruiken, maar als zij geen woorden van U krijgen, spreken ze de mensen niet echt van binnen aan. Zij kunnen al die woorden wel overbrengen, maar alleen U kunt laten zien wat ze eigenlijk betekenen. Zij vertellen wel over allerlei geheimen, maar U alleen kunt die geheimen uitleggen. (...)Laat daarom niet Mozes tot mij spreken,maar spreek zelf, mijn Heer, mijn God en eeuwige waarheid, opdat ik niet sterf en zonder vruchten blijf (Galaten 5:22). Want dan word ik alleen aan de buitenkant aangesproken en gewaarschuwd en sta ik niet echt van binnen in vuur en vlam voor U.Laat het niet gebeuren dat ik voor U kom te staan en alleen uw woorden heb gehoord, maar niet om uw woorden heb gegeven; dat ik uw woorden wel heb geloofd, maar niet in daden heb omgezet. Laat dat niet gebeuren. Spreek dus, Heer, uw dienaar luistert.’</blockquote>Het is een eenvoudig, maar ook vrijmoedig gebed. En het voedt een verlangen in mij. Ook in jou? Laten we het samen meebidden. Laat ons gebed zijn: ‘Spreek, Heer, uw dienaar luistert’. En vergeef ons als wij te vaak hebben gedacht en gehandeld naar ‘Luister, Heer, uw dienaar spreekt’.<h3>Voetnoten:</h3><ol><li>Kempis, T. A, 2008, De navolging van Christus – in jonge taal, Hertaling: Mink de Vries, Adveniat Geloofseducatie B.V., Baarn</li><li>Zoals ook al eens besproken in de blog kerk zonder gebouw</li><li>Uittreksel van: Frans Horsthuis. ‘Om te zijn als je meester’. Frans Horsthuis, 2012. iBooks.</li></ol>

Voor iedere man die het verlangen heeft om zijn identiteit in Jezus Christus te (her)ontdekken; krachtig, liefdevol en standvastig, tot eer van Zijn Naam.

Ontdek meer

De Bivak

Verantwoordelijkheid nemen

Vaderschap

In contact blijven

Steun ons werk

Nieuwsbrief