grumble

: ; seq. , ; , ; , , ; , ; c. acc., seq. , (cf. ).† to mutter, murmur I Co 10:10 Mt 20:11 Lk 5:30 Jo 6:41 61 Jo 6:43 Jo 7:32 κατά πρός περί μετ’ ἀλλήλων περί δια-γογγύζω

murmureerden, murmureert, murmelde, zij, hebben

I whisper, murmur, grumble (generally of smoldering discontent).

to murmur

to grumble

murmur

γογγύζω, [in LXX chiefly for לוּן ;] to mutter, murmur: 1Co.10:10; before κατά, Mat.20:11; πρός, Luk.5:30; περί, Jhn.6:41, 61; μετ᾽ ἀλλήλων, Jhn.6:43; with accusative, before περί, Jhn.7:32 (cf. δια-γογγύζω).† (AS)