Mijn heer! hoor mij; een land van vierhonderd sikkelen zilvers, wat is dat tussen mij en tussen u? begraaf slechts uw dode.

En hij zeide: Naakt ben ik uit mijner moeders buik gekomen, en naakt zal ik daarhenen wederkeren. De HEERE heeft gegeven, en de HEERE heeft 

Diezelve dag zij duisternis; dat God naar hem niet vrage van boven; en dat geen glans over hem schijne;

Diezelve nacht, donkerheid neme hem in; dat hij zich niet verheuge onder de dagen des jaars; dat hij in het getal der maanden niet kome!

Ziet, diezelve nacht zij eenzaam; dat geen vrolijk gezang daarin kome;

Zo is voor den arme verwachting; en de boosheid stopt haar mond toe.

Dat zou nog mijn troost zijn, en zou mij verkwikken in den weedom, zo Hij niet spaarde; want ik heb de redenen des Heiligen niet verborgen g

Keert toch weder, laat er geen onrecht wezen, ja, keert weder; nog zal mijn gerechtigheid daarin zijn.

Och, of gij gans stilzweegt! Dat zou ulieden voor wijsheid wezen.

Ik zou u versterken met mijn mond, en de beweging mijner lippen zou zich inhouden.

O, aarde! bedek mijn bloed niet; en voor mijn geroep zij geen plaats.

Het zij verre van mij, dat ik ulieden rechtvaardigen zou; totdat ik den geest zal gegeven hebben, zal ik mijn oprechtigheid van mij niet weg

Daarom, gij, lieden van verstand, hoort naar mij: Verre zij God van goddeloosheid, en de Almachtige van onrecht!

En als zij hem zag, werd zij zeer ontroerd over dit zijn woord, en overlegde, hoedanig deze groetenis mocht zijn.

En als het volk verwachtte, en allen in hun harten overlegden van Johannes, of hij niet mogelijk de Christus ware;

En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Wat mag deze gelijkenis wezen?

En er rees een overlegging onder hen, namelijk, wie van hen de meeste ware.

En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn.

En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.

En zij begonnen onder elkander te vragen, wie van hen het toch mocht zijn, die dat doen zou.

Simon Petrus dan wenkte dezen, dat hij vragen zou, wie hij toch ware, van welken Hij dit zeide.

Maar Petrus zeide tot hem: Uw geld zij met u ten verderve, omdat gij gemeend hebt, dat de gave Gods door geld verkregen wordt!

En alzo Petrus in zichzelven twijfelde, wat toch het gezicht mocht zijn, dat hij gezien had, ziet, de mannen, die van Cornelius afgezonden w

Toen naderde de overste en greep hem, en beval, dat men hem met twee ketenen zou binden; en vraagde, wie hij was, en wat hij gedaan had.

Ik weet uw werken, dat gij noch koud zijt, noch heet; och, of gij koud waart, of heet!

G1498